Email: mikeligalig@gmail.com

Kung mangutana mo ngano daghang pobre sa ato, ang tubag naa sa videokehan

Walay moangay nga matugaw samtang siya nagpahulay.

Tingali ikaw usa sa mga biktima aning pagka-walay disiplina sa ubang mga Filipino.

Mahinumduman niadtong pipila ka semana ang nakalabay, naghisgot ko ug mga motorista nga tuyuon pagtangtang ang tambutso sa ilang motor, unya magpahugong-hugong ug drive sa tungang gabii, ug mapugwat ka sa imong pagkahinanok.

Lain nga makapatingbakuwas nimo sa pagkatulog kining sipa ug lanog nga karaoke/videoke sa silingan.

Nauyonan ko na unta ang bag-o kung nahimutangan kay mingaw ug walay daghang silingan. Niaging gabii natingala ko nga alas kwatro na sa kadlawon naa pa may nagkanta-kanta nga sa paminaw nako hubog. Pagkamata nako, naglisod nako ug balik ug katulog kay labihang sabaa sa videoke. First time nako nasinati nga naay nagvideoke sa silingan.

Human sa duha ka oras, nahitagpilaw ko ug balik. Pero sa pagmata nako, mao man lang gihapon. Sipa ug saba gihapon ang kanta-kanta. Nakaingon ko nga dihay birthday party sa miaging gabii ug ang maong kaalingog-ngog sa karaoke lumalabay lang.

Dili lumalabay. Sa among silingan, ang usa ka sari-sari store anaa diay gimontar nga videokehan nga hulog-hulogan ug sinsilyo aron makakanta ang mga nanggiinom.

Dinhi nagsugod ang akong kalbaryo. Tingali kalbaryo usab sa uban nga samokan maminaw anang karaoke.

Wala may problema kung magkanta-kanta ang tawo pero kung ang pagkanta-kanta nakatugaw na sa pagpahulay sa mga tawo, public disturbance na kini, ug matod sa Revised Penal Code, usa kini nga paglapas sa balaod.

Tiaw mo bay bisag kadlawong dako, naa gihapon ang aliwaros nga videoke. Okay ra unta ug tingog murag Luciano Pavarotti pero kung murag buak nga siesta, lahi na ni nga estorya!

Mahimo ra man nga mokanta kung sila ra unta ang makadungog, kung mao man kaha ning ilang gusto sa kinabuhi. Apan kung naperehesyo na ang mga silingan tungod sa kasaba sa videokehan, syaro naman pud ug dili makahuna-huna ning mga istambay nga dili sila manugaw sa ubang mga tawo nga namahulay na.

Mao na miingon ko sa unahan nga pagka-walay disiplina ning ubang mga Filipino.

Didto sa Thailand diin nakapuyo ko ug kapin sa tulo ka tuig, wala gyud ko kadungog ug kasaba sa mga tawong hubog nga nagpatoratoy lang ug kanta bisag yabag. Ang mga Thai bisan naa sa van, maghunghungay lang aron dili makatugaw sa ubang pasahero. Ug naa sila sa mall, wala pud silay timik. Di pareha ning kadaghanan sa mga Pinoy nga bahakhak bisag asa, ug walay pagpakabana kung nakatugaw na ba sila sa ubang mga tawo.

Dinhi sa ato, kung mosulod ka ug mall o bisan diha lang sa McDonalds sa BQ, murag mga lansijang ang kasaba. Dili ba diha mahimo nga hinayon lang ang tingog kung mag-estorya?

Sa laing bahin, kining punay nga pagkanta-kanta bisag kadlawon na usa ka dakong pag-usik-usik sa oras. Unsaon naman sa pagtrabaho sa pagkaugma kung lapoy ang lawas kay nabilar sa videokehan? Unsa may kan-on kung walay kita anang adlawa? Okay ra seguro magkanta-kanta ug naay pinondo sa bangko o kaha pensionado kada buwan?

Pero kung ang gamay nga kinitaan ihatod pa ngadto sa videokehan, unsa may mahimong kaugmaon sa pamilya ug mga anak? Kanang P5 nga ihulog sa videoke machine kada kanta, kung napulo ka kanta, tagaktak na ang P50. Kini nga kantidad makapalit na ug hapit duha ka kilong bugas.

Hangtud kanus-a man kaha mahigmata ning mga Pinoy nga nag-usik-usik sa ilang panahon ug nagwaldas-waldas sa kwarta sa inuman ug videokehan?

Kung mangutana ta ngano daghang pobre sa ato, ang tubag naa sa videokehan.